Yek zegt ze.
Ze is niet van deze tijd. Wat is haar referentiekader. The Sound of Music? De fotoshoots van Djumbo (Boya Boya Bay) zijn bijna ongecensureerd geschikt voor publicatie. En ‘flabber‘ een uurtje ‘parent controled’ rond op internet en de ‘pink bullets‘ slaan gaten in je gezicht. En dat zijn dan gekuiste webstedes, de bedstees waar je het kroost ruimhartig in durft toe te dekken.
We leven potdorie in de tijd van ‘You’, en het venster op You is naast een ultieme collectie volstrekte meligheid bijna een schreeuw om een diepgang van het kaliber Playboy Junior. Inhakend, aanpalend, inspelend, klant is koning, customer added value, hang er maar een marketingetiket aan, steek het maar in gewichtig driedelig managementkrijt. The medium is the message. En als dat betekent dat je de boodschap moet verpakken in weinig stof, dan begrijp je Marshall McLuhan.
Yek. Ze begrijpt het niet. De meest populaire website van Nederland wenst via zijn redactiedames in kerstbroek zonder bijpassend rendierkraagje maar wel met de handjes kuis op borsthoogte ons allemaal fijne dagen. Geen echte stijl misschien maar wel de stijl anno 2006, en dan moet 2007 nog beginnen!
Enfin. Business is kennelijk niet haar stijl. Genoeg. Veel of weinig stof, alles begint bij een business plan. En daar gaan we nu aan werken. De wondere wereld van Excel, van de magische cijfers die als een magische kubus op de juiste manier gedraaid het gewenste resultaat opleveren. De wondere wereld van de verbeelding die op mannen in accountantspak een enorme overredingskracht hebben. De wereld waar een euro minimaal een eurodaalder waard moet worden, en dat ook wordt. Kortom: een goudgerande ticket naar ondernemingsland! Maar wat een voorland.
Yek.